Romantiek voor menier Piek

Tekst Ellen den Hollander

Muziek: Frank Deiman

De romantiek van mijnheer Piek

Ik ben het zat

Dit eindeloze gat

Dat tussen ons in ligt ingeslagen

Dat ingeslapen gapen

Dat grommen van de afgrond

Dat wakker ltijd maar wakker zo wakker

En waken

Voor wat?

Van wat ik kan en wat ik hoop is aan vlammen niets verloren

Van wat ik leef en liefheb is nimmer iets ontploft

Omdat het nooit mijn last was

Die me als een jas past dat jij daar was

Wel thuis was

En niet ik

En ik weet het niet

Zelfs als je zeg, als je vertelt,

Hoe erg, hoe onbeschrijfelijk..

Zelfs dan was ik er nog niet bij

Ik was er nooit

Maar ik ben er nog steeds

Ik ben er nog

Dus schiet mij maar lek

Dan zeg ik dat het kraters van ontroering zijn

Want vandaag is te redden

Vandaag is geen ramp

Geen eindeloze rekening

Geen gezeik met de verzekering

Geen gemene gemeente

En geen woord

Niet één

Over alles dat mist

Tu me manqué

Meer dan missen

Mankeer je mij

Want ik wil je

En ik ben er nog steeds

Lach maar, maar ik ga je kussen

Alsof we zestien zijn en alles voor het eerst

Ik ga je zoenen zoals je honger hebt

Tot je lippen rauw en de vellen erbij

Ik krab met mijn nagels de korst van je hart

Vlecht vieze lieve woorden vlak achter je oren

Zuig zachtjes aan de vlek van je moeder in je nek

Ik open je mond maar niet om woorden

En ik sla je met een kus terug

Elf dagen een hek om je huis werd elf jaar een hek om je hart

Ik wou dat je eens brak

Liever dat je stuk gaat dan dat je me met rust lat

Dan dat je me met rust laat