Familie Swart

Wij waren daar ook aanwezig, die dag en onze twee oudsten van 11 en 12 jaar en onze buurjongen speelden ook mee. Onze zoon van vijf was ook mee. Hij kreeg het vlak voor de ontploffing warm en wilde naar buiten. Daar zagen we vanaf de straat prachtig vuurwerk om ongeveer twee uur. Wel vond ik het erg raar. Er kwam steeds meer vuurwerk en er volgde een knal, even later gevolg door een nog grotere knal. De straat bewoog. Ik kon door de bocht in de straat het Muziekcentrum niet zien staan, waar ik een ook een enorme knal had gehoord. Ik vroeg aan iemand die daar vandaan kwam, of het muziekcentrum er nog stond.  Hij zei van wel. M'n zoontje en ik renden er naar toe. Daar was de nooduitgang aan de zijkant al opengezet en veel kinderen renden daar overstuur uit. Onze dochter hielp de kleintjes, ook het meisje van wie de vioolkoffer kapot was. Zij kende haar van Oldenzaal. Er waren binnen meer kapotte instrumenten te zien omdat de kinderen in het wilde weg renden. Jaap hebben we niet meer gezien. Er was nog een moeder uit Oldenzaal met drie kinderen, die alle vier erg in paniek waren. In parkeergarage Irene, waar het een chaos was, liet ik ze tussenvoegen. De moeder was blij dat ze achter ons aan kon rijden naar Oldenzaal, omdat ze door paniek niet meer wist hoe ze moest rijden. 

 

Fam. Swart, Oldenzaal