Elisa

Ik zat in mijn tuin met mijn baby. Onze woning stond 1 km van de rampplek.We zagen de grote zwarte wolk en vele vuurwerk, ik besloot te gaan kijken en bracht mijn baby naar de buurvrouw.En opeens 2 zware bom explosies, dacht ik toen,dit is geen vuurwerk.

Op de fiets(velen deden dat zag ik) reed ik naar de grote wolk en het scenario werd steeds gruwelijker.Het leek wel oorlog, mensen onder het bloed, kapotgeslagen huizen en grote brokken beton overal.Paniek was er.

Toch zover mogelijk naar de plek gegaan, dat kon nog. Er woonde een klasgenoot aan de Stroinksbleekweg, maar daar kon je niet komen.Zij was bleek later gelukkig niet thuis maar met het mooie weer naar de stad. Mooi weer was het die dag.Maar de gruwel van de ramp deed alles vervagen. Wat je toen op je netvlies kreeg te zien heeft jarenlang in mn hoofd gespookt.

De politie dwong ons het gebied uit en ja wat had ik er ook te zoeken....dus thuis meteen tv Oost aangezet maar ook verslag gedaan aan het thuisfront.

Veel telefoontjes van vrienden uit het westen die dachten dat ik in de ramp zat. Bij ons zijn er hoogsten wat ruiten gesprongen qua schade.Maar de schrik zat er in.

 

 

elisa - 15-05-2010 | 15:16

 

Uit: Een reactie op het artikel 13 mei 2000: Waar was u?

Twentsche Courant Tubantia