Ali Harmsen

Er is iets ergs gebeurd
Die zaterdag waren we naar een receptie in Den Bosch geweest en daarna heerlijk gegeten aan de Waal, het was erg warm en we reden vrij laat weer naar huis terug. Voorbij Arnhem viel het ons op dat er veel politie- en brandweerauto's op de weg waren en we vroegen ons af wat er gebeurd was. De radio die we normaal altijd aan hebben stond nu op de CD, dus hadden we over de ramp nog niets gehoord. Wat wel opmerkelijk was want op die receptie waren veel ambtenaren uit een aantal dorpen van Twente. In huis gekomen was er een bericht van onze jongste dochter dat we direct als we thuis waren naar het nieuws op TV Oost moesten kijken, er was iets ergs gebeurd. Nu dat was dus ook zo, het was wel laat maar toch even gebeld met onze vrienden die in het centrum wonen en daar hebben we het verhaal gehoord. Gelukkig was het met hen goed.

De Diekman hallen
De volgende dag las ik op teletekst dat ze mensen zochten om te helpen. Ik ben B verpleegkundige en had net die week vakantie dus ik heb contact opgenomen met het telefoonnummer. Daar werd mij verteld dat er voldoende hulp was. De maandag was er opnieuw een oproep, ik heb opnieuw gebeld en er werd verteld dat mijn hulp zeer op prijs werd gesteld. In de Diekman sporthallen was het een drukte van belang, ik heb me gemeld bij de organisatie en ging aan de slag. Er stonden vuilnis zakken klaar met allerlei schoonmaakspullen voor de mensen die een ander huis hadden gekregen en deze moesten rond gebracht worden want zij hadden immers niets meer. Nu, ik op pad maar ik was niet erg bekend in Enschede dus moest ik zoeken, steeds weer gesperd door de hekken die om het terrein van de plek van de ramp stonden. Met veel moeite dus een paar adressen kunnen vinden en de trieste verhalen van de slachtoffers gehoord en geluisterd wat ze nog meer nodig hadden. Terug naar de hal waar intussen heel veel spullen binnen kwamen zoals kleding, huisraad, voedsel enz. Ook was er catering gekomen voor ons vrijwilligers en dus even wat gegeten en toen mijn ervaring verteld aan iemand van organisatie. Gelukkig was er een oplossing: er zat een mevrouw die uit Enschede kwam en goed de weg wist maar zelf geen vervoer had. Nu, wij samen op pad met de schoonmaak spullen.

Spullen
Ondertussen had ook het leger een heleboel huisraad uit gedeeld, dit waren bijna allemaal tweedehands spullen ingebracht door organisaties en burgers die deze missen konden. Hier was men wel blij mee maar het zag er soms niet uit. Op zondag was er al een heleboel kleding ingebracht, vooral hoog zomer kleding want het was immers bloedheet, de mensen konden hier het nodige uit zoeken. Wij hadden weer het nodige genoteerd en doorgegeven en natuurlijk de trieste verhalen van de mensen. In de hal was warm eten voor iedereen en kwamen er veel nieuwe spullen binnen zoals het nodige witgoed, serviezen, keukenspullen, radio en tv's, bedden, dekens, verpakt eten en blikken, fietsen nou noem maar op alles geschonken door bedrijven. Er werden dozen vol gepakt en weer rond gebracht, het was onder tussen al vrij laat geworden en wij gingen naar huis om de volgende dag weer vroeg aanwezig te zijn. Die dag, dinsdag dus, werden we op pad gestuurd met lijsten met vragen voor wat de mensen nodig hadden. De tweedehandsgoederen werden zoveel mogelijk vervangen door de nieuw ingebrachte spullen en ook kon men als gedupeerde kiezen voor een bepaald geldbedrag en dan zelf uitkiezen. Ook de woensdag verliep zo. Het was soms een heel gezoek want er was wel een woning toegewezen maar veel mensen verbleven bij familie. Intussen was het weer omgeslagen en konden de mensen andere kleding halen omdat het een stuk kouder was en het regende. De donderdag en vrijdag met de laatste lijsten rond, luisteren naar verhalen, controleren of alles voldoende was. Natuurlijk verliep niet alles goed en waren er mensen niet tevreden: zelfs een man die met zijn gezin bij familie was en niet tevreden met de woning die ze toe gewezen was, uitte een bedreiging naar de burgemeester. Dit uiteraard doorgegeven. Men bleek het gezin te kennen en nam het serieus. De vrijdagavond was er een stille tocht hier ben ik niet naar toe geweest, maar naar huis gegaan.